Meerdere keren was De Lier landelijk nieuws dit decennium: De ijsbaan aan de Veilingweg was weer eens de eerste waarop geschaatst kon worden. Welk vrijwilligerswerk zit daar achter? Wij zochten uit wat er gebeurt als er vannacht flinke vorst voorspeld wordt.
Sproeicommissie
Ze zijn met tien man totaal: de sproeicommissie van Hard Gaat-ie. Zij hebben er sinds 2007 al diverse keren voor gezorgd dat de Piet Keijzerbaan in De Lier als eerste ijsbaan in Nederland openging. Als de temperatuur aan het begin van de avond daalt richting het vriespunt, dan stijgt de temperatuur in de groepsapp van deze mannen. “Het blijft een magisch natuurverschijnsel, dat ijs,” zegt Cor van Staalduinen.
Cor is de voorman van de sproeicommissie. “Als we zien dat er voldoende vorst op komst is, dan begint het op de app rond een uur of half acht. ‘Ik ga beginnen hoor,’ app ik dan.” Voor de rest is dat het signaal om onderling de nacht in te delen. Het ijs moet immers geprepareerd worden en dat wordt gedaan in verschillende shifts. Tussen 22:00 en 00:00 uur, vervolgens tot 02:00 uur, daarna tot 04:00, voordat de ‘ochtendploeg’ het karwei afmaakt tot zes uur.
Liefhebbers
“De shift tussen twee en vier is altijd het lastigst, maar uiteindelijk komt het altijd goed,” omschrijft Cor alsof het om een alledaags klusje gaat. “ Kijk, we zijn allemaal liefhebbers van schaatsen en vinden dit gewoon leuk. Overdag zijn er veel mensen nodig, maar als je dan moet werken is dat lastig. Daarom steken mensen toch hun vinger op om midden in de nacht aan de gang te gaan,” legt Cor uit. “Is toch mooi?” klinkt het met gevoel voor understatement.
Het geheim van de ijsvloer zit ‘m in de manier waarop het ijs ‘gemaakt’ wordt. “Mijn broer Arie heeft in 2007 een sproei-installatie gemaakt en geschonken aan onze vereniging,” vertelt voorzitter Wim van der Berg. Het gevaarte van zeventig meter lang sproeit een dun laagje water over de betonnen vloer. Dat proces wordt begeleidt door de vrijwilligers van de sproeicommissie. “Als het water bevriest, kunnen we nog een keer heen en weer voor meerdere lagen ijs. Tussendoor doen we gewoon een bakkie, want soms moeten we wel tien keer per nacht heen en weer.”
Voorzitter Wim van der Berg
Voor het hek
Tussendoor wordt er met de hand een laag krijt aangebracht om de zon te reflecteren. Dat zorgt ervoor dat het ijs langer begaanbaar blijft tijdens zonnige dag. “De hele Lierse aanpak heeft de aandacht getrokken van de ijsclub in Winterswijk. Die hebben ons systeem nagemaakt en geoptimaliseerd. Zij organiseren marathons en hadden een flink budget, bij ons is alles vrijwillig. Moet je die kennis dan voor jezelf houden?” Wim geeft hoofdschuddend zelf het antwoord. “Hard Gaat-ie hangt daar nu als ‘sponsor’ aan de muur,” glimlacht hij goedkeurend.
“TV West heeft dan vaak al gebeld”
Rond half negen ‘s morgens wordt de knoop doorgehakt of het ijs sterk genoeg is. “TV West heeft dan vaak al gebeld of we het al weten,” merkt Wim droogjes op. “Of er staan al mensen met schaatsen voor het hek. ‘Moeten die niet werken? denk je dan,” lacht Cor. “Prachtig toch dat we zoveel mensen schaatsplezier kunnen bezorgen? Daar leveren we met liefde een paar uurtjes slaap voor in.”
