Ruim zestig diehards stonden er om 05:00 uur aan de start van de Secret Marathon. Twintig uur eerder was bekendgemaakt dat de locatie van Dynaplant aan de Kasteelweg de start- en finishlocatie zou zijn. Wij wachtten de deelnemers op om te vragen hoe zij dit experiment ervaren hebben.
“Je bent pas echt fit als je werkelijk altijd een marathon kunt lopen,” was de gedachte van Arco Poot en Niels Koole, die in een eerder artikel toelichtten hoe het idee tot stand is gekomen. “Dat er zoveel enthousiasme is voor dit idee is natuurlijk gaaf,” zegt Arco, “Of er nu twintig of honderd man aan de start staan, het is evenveel werk,” blikt hij terug op de voorbereidingen.
Dames
Ondertussen verplaatst de aandacht zich naar de finishlijn, waar na ruim drieënhalf uur hardlopen Emma Dekker en Chantal Stolze als eerste dames over de meet komen. Emma heeft al een handvol marathons op haar naam, maar het ‘secret-concept’ blijkt toch anders. “Zo vroeg starten was heerlijk, je merkt dat het nu al wat benauwder wordt. Een verschil met een grote marathon als in Rotterdam is dat je daar de laatste kilometers mentaal wordt gedragen door alle toeschouwers, hier moet je het wel echt uit jezelf halen,” stipt de Naaldwijkse aan, die als fysiotherapeut bij AdFysio werkt.
”Ik vond deze insteek wel aantrekkelijk”
Chantal maakte haar debuut op de marathon en had dus nog geen vergelijkingsmateriaal. “Ik vond deze insteek wel aantrekkelijk, laagdrempelig en geen druk,” zegt ze, terwijl ze met wat andere deelnemers napraat over de voeding tijdens de marathon. “Onderweg waren er wat posten ingericht waar bananen lagen en er stonden ook mensen met winegums. Lekkere route door het Westland, top.”
Verder dan Westland
Die route was twintig uur eerder via de app en social media door de organisatie gedeeld. Een strakke operatie die door iedereen gewaardeerd werd. Terwijl er voor de finishers broodjes geserveerd worden om de calorieën aan te vullen, finisht er een deelnemer uit Nieuw-Vennep. Voor deze atleet ging de wekker het vroegst van allemaal. Het is een bewijs dat dit opvallende initiatief tot veel verder reikt dan het Westland.

“Dankzij de sponsors kunnen we alle deelnemers een broodje aanbieden en faciliteren dat iedereen nog even na kan praten, dat is toch wat extra’s en daar zijn we blij mee,” vertelt Arco. Jorran van der Meijs, gehuld in een t-shirt van zijn werkgever en één van de sponsors, Be Fresh, komt met z’n handen in de lucht over de finish. Hij oogt fris, maar voelt zich dat allerminst, bekent hij. “De eerste dertig kilometer is genieten, daarna is het alleen maar afzien geweest. Ik heb wel eventjes gedacht: ‘Wat ben ik hier nou aan het doen joh?’”
Vrijgezellendag
Rik Dekker prijst het concept. “Ik maak sowieso mijn meters wel, maar het is toch spannend wanneer het echt zover is. Dus stiekem ben ik wel blij dat het geweest is, je kan ‘m maar gehad hebben,” gaat de blik weer vooruit. Datzelfde geldt voor Mike van Os, die blijkt na z’n inspanning niet met de beentjes omhoog te gaan. “Neejoh, ik heb nog een vrijgezellendag vanmiddag.”
“Westland hebben we nu gehad hè?“
Het zal de organisatie als muziek in de oren klinken. Louter positieve reacties en organisatorisch geen wanklank. De toppers van de Lierse EHBO, die ook om 04:30 uur paraat stonden, hebben een rustige ochtend gehad. Alle voorwaarden voor een tweede editie lijken daarmee aanwezig. “Westland hebben we nu gehad hè? Dan moeten we de andere kant op,” denkt Niels alvast vooruit. Wordt ongetwijfeld vervolgd…
Foto’s van Peter Voogd Fotografie en Manon van Dijk.






