In 2000 zocht het Oranje Comité (OC) naar een invulling die ‘anders’ zou zijn dan het Lierse publiek gewend was. De drukbezette Jostiband werd gestrikt en dat werd een daverend succes. In deze flashback duiken we in de geschiedenisboeken en spraken we met de betrokkenen.
De verf van de tweede sporthal in sportcentrum Vreeloo was spreekwoordelijk net droog. Eind jaren negentig werd de sportcapaciteit in De Lier, met de komst van deze hal, verdubbeld. Het bood eveneens nieuwe mogelijkheden voor een feestje. Het OC reserveerde de hal op 23 september 2000 voor haar jubileum. In een tijd dat Jody Bernal de hitlijsten domineerde met ‘Que si que no’ was er een ander muzikaal fenomeen dat aan populariteit won door bekendheid op tv: De Jostiband uit Zwammerdam. “Zou dat wat zijn?” stelde het OC zichzelf de vraag.
Vrienden
Johan Voskamp was destijds vice-voorzitter van het comité, hij liet optekenen dat het idee ontstond omdat Lierenaar Peter Hanemaaijer lid was van de band. “We wilden eens wat anders, maar het voelde ook wel als een gok. Zou zo’n optreden wel aanslaan bij de jeugd? Peters broers namen alleen al veertig man mee. Uiteindelijk trok het concert 900 bezoekers, jong en oud. Een gigantisch goede avond.”
“Dat vergeet ik echt nooit meer.”
25 jaar later kan Peter zich dat nog goed herinneren: “Alle vrienden waren er, het werd een enorm feest. Dat vergeet ik echt nooit meer.” Hij was destijds 24 jaar oud en toen al tien jaar lid van de Jostiband. De foto boven dit artikel is gemaakt voor aanvang van het concert. Peter poseert achter z’n keyboard en is omringd door Piet Voskamp, Nico van der Marel en Johan Voskamp. Het vergeelde krantenpapier maakt het plaatje nog nostalgischer dan ‘ie al is.
Papier
De foto is boven water gekomen dankzij Alma, de moeder van Peter. Het enorme aantal krantenknipsels dat gemaakt is als voor- en nabeschouwing verraadt dat deze avond flink onderwerp van gesprek is geweest in Lierse kringen. Naast het artikel staat een kolom met klokprijzen vanuit de bloemenveiling, het doet ons beseffen dat de wereld destijds nog wat minder digitaal was. Sociale media bestonden nog niet en voor de promotie van het evenement was het Oranje Comité dan ook overgeleverd aan papier.
Op de uitnodigingsposter, die eveneens uit Alma’s verzameling komt, blijkt dat kaartjes voor de avond 17 gulden 50 hebben gekost. ‘Te koop bij Eethoek van der Horst of Johan Voskamp’ waarbij zelfs het huistelefoonnummer van de familie Voskamp nog vermeld staat. Beelden van de avond blijken later aan elkaar geplakt en zijn via deze link te bewonderen op YouTube.
Lierenaren
Alma herinnert zich dat de burgemeester van De Lier, Huub van der Meer, de opening van de avond voor zijn rekening nam. Hij werd bijgestaan door Richard Scheffers, destijds voorzitter van het OC. “In de eerste jaren dat Peter bij de Jostiband zat, is hij door vrijwilligers vanuit de Lierse kerk naar de repetities in Zwammerdam gereden. Die Lierenaren waren er ook allemaal,” diept Alma op uit haar geheugen.
Huub van der Meer tijdens de opening
Nog steeds treedt de Jostiband elke maand ergens op, maar De Lier werd na die ene keer nooit meer bezocht door het orkest. Zou dat nog een keer kunnen? “Tuurlijk, dat kan makkelijk nog een keer!” klinkt Peter enthousiast. “Ik hoop dat het Oranje Comité ons nog een keer uitnodigt, want ik zou dat hartstikke leuk vinden!”
Peter na afloop van het concert
