Een tijdje geleden keek ik naar een van de vele praatprogramma’s op tv. Aan tafel zat Michiel Vos. Het onderwerp? De traditie van Luilak. Michiel vertelde dat hij als kind bij zijn opa en oma in De Lier logeerde en wakker werd van het helse geluid dat ieder Liers kind kent. Je zag ’m bijna weer in dat bed liggen: ogen wijd open, hartslag op standje twaalf. Welkom in De Lier.
Lierse roots
Zomaar een voorbeeld van iemand met Lierse wortels die inmiddels in New York woont en getrouwd is met de dochter van Nancy Pelosi (voormalig voorzitter van het Huis van Afgevaardigden van Amerika). Zo duiken lijntjes met ‘het Lierse’ overal op. Soms is het dan ook best gezond om de zaken even Trumpiaans te bekijken: alsof het allemaal draait om dat kleine dorp aan de Lee.
Powerhouse
Want eerlijk is eerlijk: we mogen trots zijn. Trots op wat er in ons kleine dorp is ontstaan en nog steeds ontstaat. Toen het nog kinderlijk eenvoudig was om via de Kamer van Koophandel data op te vragen, rekende ik ooit eens uit dat ongeveer een derde van het Westlandse bedrijfsleven in De Lier gevestigd was, terwijl we slechts 10% van de Westlandse inwoners hebben.
“Dat is geen toeval. Dat is cultuur.”
In verhouding zijn we dus geen dorp, maar een economisch powerhouse. Kijk naar bedrijven als Rijk Zwaan en Priva, die wereldwijd opereren maar gewoon hun wortels hier hebben. Dat is geen toeval. Dat is cultuur.
Minder sexy?
Niet uit grootspraak. Niet uit Amerikaanse schijnwerpers, borstklopperij of korte‑termijnsuccesjes voor de bühne. De Lier is groot geworden door iets wat je in New York niet kunt kopen: een sterk verenigingsleven, sociale cohesie en de bereidheid om je in te zetten voor iets groters dan jezelf.
“ Dáár ontstaat het DNA dat mensen later nog laat glimlachen”
Waar in Amerika alles draait om “bigger, better, louder”, draait het hier om samen bouwen. Dat is minder sexy, minder spectaculair, maar véél duurzamer. Onze successen komen voort uit talloze vrijwilligers die jaar in jaar uit wérken aan een stevig fundament. Van sportclubs tot scouting, van de muziekverenigingen tot vriendengroepen: dáár zit onze kracht. Dáár ontstaat het DNA dat mensen later nog laat glimlachen over Luilak, zelfs vanuit een appartement in Manhattan.
Dus nee, misschien is De Lier niet het centrum van de wereld.
Maar het is wél het centrum van iets wat de wereld steeds harder nodig heeft: een sterke gemeenschap. En zolang wij dat blijven koesteren, blijft De Lier groter dan welke skyline ook.
