Qua absolute aantallen is het de grootste vereniging van De Lier. Maar het aantal openingsuren is ieder jaar weer ongewis. Het is het lot van ijsvereniging Hard Gaat-ie. Als moeder natuur echter besluit een ijsvloer aan te leggen, springen alle vrijwilligers direct in de actieve houding. In clubgebouw ‘Onder Nul’ peilen we de temperatuur.
Speciaal
“Het gaat altijd weer gebeuren, je weet alleen nooit wanneer,” opent voorzitter Wim van der Berg even cryptisch als realistisch. “We hebben in vier dagen tijd weleens elf duizend bezoekers gehad. Maar aan de andere kant hebben we onze deuren ook eens drie jaar gesloten moeten houden.” Als de boterkoek onze kant wordt opgeschoven, vult Cor van Staalduinen hem aan. “Dat maakt het ook juist zo speciaal als het wél zo ver is. Dat gevoel delen we hier allemaal.”
In een eerdere reportage beschreven we al hoe vrijwilligers zich inzetten voor de perfecte ijsvloer. Sinds 2000 zit Hard Gaat-ie aan de Veilingweg 15b. “In het begin lag er nog gras, maar toen heeft er jaren geen ijs gelegen. Toen de betonvloer in 2005 is neergelegd is dat allemaal makkelijker geworden. In combinatie met onze sproei-installatie natuurlijk. Wist je trouwens dat het water waar we ijs van maken uit de Lee komt?” vraagt Wim, zonder antwoord af te wachten, want het enthousiasme van Cor neemt het verhaal over.
Familiair
“Als er eenmaal ijs ligt, moet er natuurlijk van alles op touw worden gezet. Vrijwilligers bij de toegangspoortjes, EHBO, dames bij de koek en zopie. Noem maar op. Maar alles wordt elke keer gewoon weer snel geregeld. Familiair, zo zou je de sfeer hier het beste kunnen omschrijven. Het duurt natuurlijk ook geen maanden, dat scheelt wel. Vaak duurt de ijs-gekte een paar dagen,” dus dan golft iedereen mee op hetzelfde enthousiasme.”
“Aan het einde van de week liggen hier stapels koek”
In totaal kan Hard Gaat-ie putten uit zo’n veertig vrijwilligers. “De meeste mensen schuiven het werk gewoon aan de kant. Daardoor kunnen we veel mensen mee laten genieten van de ijspret. Lierse scholen komen met hele klassen tegelijk. Sommige kinderen zijn dan geen lid. ‘Wat krijg je daarvoor?’ vragen ze ons dan,” vertelt Wim. “Meestal zeggen we doe maar iets bij de koffie,” spring Cor in. “Aan het eind van de week liggen er stapels koeken hier,” lachen ze samen.
Grootste
Die gestes komen overigens niet alleen van niet-leden. Want uit de administratie blijkt dat het grootste deel van De Lier ‘gewoon’ lid is. “Lidmaatschappen gelden bij ons voor het hele gezin. Voor € 7,- per jaar kun je het hele jaar met jouw gezin schaatsen,” noemt Wim een ander familiair aspect van de vereniging. “We hebben in totaal drieduizend gezinnen die lid zijn. Als je met een gemiddelde rekent van drie man per gezin, dan zijn we verreweg de grootste club van De Lier.”
“Er is een heuse shop ingericht (..) vorst komt altijd onverwacht”
Hoewel er op het moment van het interview nog geen sprake is van vorst, is Hard Gaat-ie er helemaal klaar voor. In het clubgebouw is sinds enkele jaren een heuse ‘shop’ ingericht waar bezoekers tweedehands schaatsen voor een zacht prijsje kunnen kopen.”We begrijpen dat niet iedereen schaatsen heeft liggen en vorst komt toch vaak onverwacht. Op deze manier maken we het mensen weer een beetje makkelijker,” sluit Wim af, voordat we naar buiten lopen.
“Je wilde nog een foto maken toch? Dan roepen we mijn schoonzoon er ook even bij, die loopt alweer op de baan,” zegt Wim, die zich direct realiseert dat we die familieband nog niet doorhadden. “Cor is getrouwd met mijn dochter Nicolien.” Een minuutje later poseren de twee voor een foto. “Familiair hier hè?”
