Terwijl het ledenaantal van de vereniging wordt besproken, zegt Ronald Ruigrok met een grote glimlach: “Er zijn slechts vijf scoutingverenigingen in Nederland groter dan Scouting De Lier.” Voor zo’n klein dorp is dat een opvallend feitje dat om meer uitleg vraagt.
Sinds het najaar van 2020 is hij voorzitter, vertelt hij terwijl de koffie wordt ingeschonken. “Dat was midden in de corona pandemie en natuurlijk een moeilijke tijd,” opent Ronald. “Tegelijkertijd heeft me dat ook heel veel inzichten opgeleverd. Scouting is een hele belangrijke factor in het leven van onze leden. Een uitlaatklep waar je samen met anderen veel dingen leert. Het is een mooie aanvulling op hetgeen je leert op school of werk.”
Geen prestatiedruk
De scouting biedt activiteiten in groepsverband waar kinderen en jongeren worden uitgedaagd om zich persoonlijk te ontwikkelen. “Het grote verschil met school of sportverenigingen is dat hier geen prestatiedruk is. Het is hier veel vrijer, het is belangrijker om samen te werken en te leren. Niet ieder mens heeft competitiedrang in zich, dan is de scouting een heerlijke sociale en veilige omgeving om je te ontwikkelen. En we hebben hier geen reservebank, hè?” is de treffende vergelijking met andere teamsporten.
“We groeien heel erg hard”
Sinds 1947 is Scouting De Lier uitgegroeid tot de op vijf na grootste scoutingvereniging van Nederland. Dat schetst verbazing aangezien de ledenaantallen met circa 250 (jeugd) en 50 (volwassenen) prima zijn, maar niet extreem. “We groeien heel erg hard, dus vanuit dat perspectief is dat wel buiten proporties,” vindt Ronald. ”In veel andere plaatsen heb je meerdere verenigingen,” trekt hij de vergelijking met andere regio’s. “In Vlaardingen bijvoorbeeld, daar zitten al vier verschillende verenigingen. Of in andere dorpen zijn nog ‘verzuilde’ verenigingen. Dat is hier allemaal niet, we zijn een enorm saamhorige club.”
Modder
Een andere factor die de Lierse scouting onderscheidt van andere verenigingen zijn de soorten scouting: landscouting én waterscouting. In De Lier zijn de landscouts en waterscouts weliswaar qua naam andere groepen, maar onderling is dat niet merkbaar. “Hier wordt het gekscherend ‘modder’ genoemd, want dat krijg je als je land en water mengt,” lacht Ronald. Waar de landscouts zich qua activiteiten bijvoorbeeld meer concentreren op bosgebieden, zijn de waterscouts vanzelfsprekend rond het water te vinden.
Het gezellige stamlokaal weet echter iedereen te vinden, ongeacht of je van ‘land’ of ‘water’ komt. Hier ontstaan vriendschappen voor het leven, groeien scouts uit tot begeleiding en draagt iedereen een steentje bij aan het sterke groepsgevoel. “Er wordt hier hard gewerkt, we zijn aanpakkers. Er zit heel veel energie in de vereniging, er is hier altijd wel leven.”
Liers gezicht
De fantastische ligging met speelruimte aan weerskanten en de Lee aan de dorpskant biedt volop gelegenheid om ‘dat leven’ optimaal te faciliteren. Tijdens de Lierse feestweek hebben grote groepen dorpsgenoten dat kunnen ervaren. “De hele week hebben we gratis kanovaren georganiseerd, er is rommelmarkt geweest en tijdens de gondelvaart was het super druk,” somt Ronald op, die ook de Vossenjacht nog apart benoemt. “Dat is echt jaarlijks een groot succes. Kortom, in zo’n week zet iedereen zich optimaal in. Dan pas zie je het echte Lierse gezicht van de scouting.”
Hij accepteert ons verzoek om te poseren voor de foto boven het artikel, maar geeft het podium liever aan anderen. “Eigenlijk moet je die gasten op de foto zetten joh, dat is veel sprekender,” zegt Ronald terwijl hij richting het water wijst waar van alles rondom een boot gebeurt.
Het bijzondere bruggetje bij de Scouting
Als we de brug over het water passeren, dropt hij nog een feitje voor de doorgewinterde pubquiz-spelers. Het kleine bruggetje tussen het scoutinggebouw en het basketbalveldje schijnt één van de vier Westlandse bruggen te zijn die open en dicht kan. Reden genoeg voor een foto op deze bijzondere brug. “Volgende keer iemand anders op de foto, hè? We hebben nog genoeg te vertellen.”
