Het spreekwoord “Koop in den vreemden niet wat uw eigen dorp biedt” ken ik mijn hele leven al. Dit kan kloppen, want het is ontstaan in de jaren vijftig van de vorige eeuw in Papendrecht. Het werd gebruikt om de dorpsbewoners op te roepen om maar zoveel mogelijk hun aankopen te doen in hun ’eigen’ dorp.
Aangezien mijn geboortedatum aan het einde van de jaren vijftig is, draag ik dit spreekwoord al heel mijn leven mee in mijn geheugen. Het spreekwoord is nog geschreven in de oude stijl, maar de betekenis is nog heel actueel.
Prachtig dorp
De consument kent primaire en secundaire levensbehoefte. Eerstgenoemde zijn o.a. levensmiddelen en kleding. In ons prachtige dorp zijn de drie belangrijkste supermarktketens gevestigd, want ons dorp is een groeigemeente en men doet graag de dagelijkse boodschappen in het dorp. Verder zijn er meerdere bakkers, slagers en een groenteboer voor dagelijks vers.
“Het is er allemaal in De Lier”
Makkelijk parkeren, boodschappen doen en klaar. We hebben meerdere kledingwinkels die al jaren gevestigd zijn en in een bepaalde levensbehoefte voorzien. Ook voor de verdere secundaire levensbehoefte is volop gelegenheid om hiervoor je aankoop te doen in De Lier. Van opticien tot dierenspeciaalzaak, van fietsenwinkel tot bruin- witgoed speciaalzaak; het is er allemaal.
Irritatie
Toch zie je dagelijks de vele bezorgauto’s van Post NL, DHL en ander bezorgdiensten door het dorp rijden. Door de vele pakketten die zij op een dag moeten bezorgen is er altijd haast. De auto wordt midden op de weg gezet net dat je komt aanrijden en wellicht heb je ook haast. Irritatie!!!
Uiteraard misgunnen we deze mensen hun boterham niet. We denken altijd dat gemak dient de mens, maar is dat nu allemaal zo? Tegenwoordig dragen we alle winkels van de hele wereld mee in onze broekzak middels onze mobiele telefoon. Tijdens de lunch of koffiepauze even de aankoop bestellen en morgen in huis.
Echter de andere morgen ben je ook aan het werk en dus maar even op een afhaaladres laten bezorgen. Extra tijd kwijt en bij thuiskomst blijkt de aankoop niet te kloppen. De kleur van het jurkje was op de foto anders dan in werkelijkheid en wellicht is de pasvorm anders dan vooraf bedacht.
Miskoop
In dure termen heet dit een cognitieve dissonantie, maar is bij ons beter bekend onder het woord: miskoop. Retourformulier aanvragen en terugbrengen naar het afhaaladres, wat nu ineens retourcentrum heet. Hierna begint vaak het lange wachten op creditering van je aankoopbedrag. Kortom: ergernis.
Nu wil ik niet zeggen dat alles mis is met aankopen via internet. We moeten wel bij de tijd blijven en iedere ondernemer heeft naast zijn ‘stenen winkel’ een goede website nodig en deze moet goed worden onderhouden. Consumenten zoeken enorm op het internet.
Heb je dit niet goed op orde, dan is de kans dat je uit de winkelstraat verdwijnt redelijk aanwezig. Recente voorbeelden zijn Bristol met zijn schoenenwinkels en Esprit Kledingwinkels. Het aantal aankopen via internet is volgens Thuiswinkel.org miniem gedaald in 2023, het bedrag is echter substantieel gestegen. Dit heeft alles te maken dat vakanties en bezoeken aan concerten en theater nagenoeg volledig via internet gaan.
Lokaal
De sociale rol van de lokale winkelier is groter dan je zou denken. Hierbij denk ik onder andere aan het culturele en sportieve aspect in het dorp. Via een reclamebord bij de sportclub of een advertentie in het programmaboekje van de muziekvereniging en zo zijn er nog meerdere voorbeelden te bedenken.
Het klinkt gedateerd maar verenigingen hebben deze vorm van sponsoring keihard nodig om hun begroting dekkend te krijgen en de contributie op een acceptabel niveau te houden. Dit doen ze zodat uw kinderen kunnen sporten of überhaupt lid te zijn van een club. Zo dragen we allemaal een steentje bij en stroomt er spreekwoordelijk gezegd weer een bijdrage de gemeenschap in. Ons kent ons en de ene hand wast de andere.
