Het verhaal van Jasper van der Eijk leest als een jongensboek. Als jong talent een plaats in het eerste veroveren van Valto. Tussendoor wereldkampioen beachkorfbal worden met het Nederlands team en vervolgens een toptransfer maken naar het hoogste korfbalniveau van Nederland. Een interview over landelijke ambities en lokale roots. “Ik ga hier nooit weg.”
“Het is nog niet eerder gebeurd dat er iemand van Valto een transfer maakt naar dit niveau,” zegt Jasper al vrij snel tijdens het gesprek. Het onderstreept niet alleen de opmars van Valto de laatste jaren, maar ook het feit dat De Lier een uitzonderlijke korfballer in de gelederen heeft. Na één jaar in het vlaggenschip van Valto, gaat hij naar AKC Blauw-Wit, de Amsterdamse club die uitkomt in de Korfbal League. Daarin spelen de beste tien teams van Nederland.
Samen op de steiger
Dat betekent vier of vijf keer per week op en neer naar Amsterdam voor trainingen en wedstrijden. Dat is best lastig voor iemand die in het dagelijks leven schilder in loondienst is. Jasper heeft het geluk dat zijn werkgever, Wim de Jong, ook ‘sportminded’ is. “Hij tennist, heeft vroeger gevoetbald en zijn zoon speelt bij Westlandia. Wij klikken daarin wel goed en kunnen goed sparren.”
“Bijzonder dat Wim dat doet”
Sterker nog, Wim moedigde Jasper zelfs aan de stap te wagen. “Toen ik het appje kreeg van Blauw-Wit om eens te komen praten, liet ik dat gelijk aan Wim lezen toen we samen op een steiger stonden. ‘Je moet het gewoon doen,’ zei hij. Ik ga nu wat minder werken, omdat ik het qua reistijd anders niet red. Best bijzonder dat Wim dat doet, want werk hebben we zat maar collega’s zouden we wel kunnen gebruiken. Maar hij gunt het me.”
Familie
Ook over Valto louter positieve geluiden van de bescheiden schilder. “Ik ga Valto wel echt missen, het is gewoon een super gezellige club. Het is mijn club, ik blijf er komen. Maar ik ben ambitieus en als je hogerop wilt komen moet je deze stap gewoon nemen. Ik wil ontdekken waar mijn plafond ligt. Het grote Oranje? Dat is nu nog niet realistisch, maar wie weet ooit..”
“Mijn vader volgt onze wedstrijden via de livestream”
Dat hij het ‘Lierse Oranje’ als een familieclub betitelt, is niet zo verwonderlijk als zijn eigen familie ter sprake komt. Vader Joop van der Eijk is teambegeleider bij Valto 1, die naast zijn zoon ook dochter Laura zo van dichtbij ziet korfballen. “Hij zit vanwege zijn werk regelmatig in het buitenland, maar dan volgt hij onze wedstrijden via de livestream,” grijnst Jasper, die ook nog een parallel trekt met de vader van zijn moeder Anja. “Mensen zeggen dat ze in mijn spel mijn opa Paul Groeneveld terug zien. Qua wil en vechtlust lijk ik op hem,” wordt gezegd.
Foto door Mieke van Leeuwen
Valto-iconen
Eén van de factoren waarmee Valto zich onderscheidt is het feit dat selectieleden jongere teams training geven. De gedachte erachter om jeugd te trainen en te inspireren heeft bij Jasper zijn uitwerking niet gemist. “Ik was echt wel trots dat ik mocht samenspelen met Frank de Rijcke en Thom Voskamp. Dat zijn Valto-iconen, joh! Bijzonder dat zij mij nog training gegeven hebben en dat je ineens met hun in een veld staat. Dat voelt speciaal.”
“Heel De Lier moet horen dat Valto thuis speelt”
Op de vraag of hij zelf terugkomt is Jasper even bescheiden als resoluut. “We gaan zien waar dit avontuur eindigt, maar ik kom sowieso terug bij Valto. Hopelijk dan op een nieuw complex, met een schitterende tribune aan het veld met een zingend ‘Vakkie V’, ja zo noemen ze onze aanhang. Die maken echt wel sfeer hoor. En als het straks allemaal groter is, dan moeten ze in heel De Lier horen dat Valto thuis speelt.”
